Weiterfahrt, und wir haben einmal mehr die Hilfsbereitschaft der Amerikaner erfahren dürfen // Cesta pokracuje, a my jsme dnes zazili, jak jsou Americane ochotni cizincum pomoct

 

Tag 32   24.04.2019   –   Weiterfahrt, und wir haben einmal mehr die Hilfsbereitschaft der Amerikaner erfahren dürfen😊

Heute haben unsere „Mitbringsel“ ihre Seite gewechselt😉.

Gestern konnte ich mich mit meinem Handy nicht ins Internet einloggen. Das Ding wollte und wollte nicht☹. Dann wollte ich mir in der Rezeption Hilfe holen. Das hat auch nicht funktioniert. Inzwischen war schon längst Feierabend, aber die nette Dame hat sich wirklich sehr bemüht. Am Ende hat sie sogar die Hotline angerufen, und nach fast einer halben Stunde war die Verbindung endlich da. Das sollte natürlich entlohnt werden, wenigstens mit einer kleinen Aufmerksamkeit aus Schokolade😊. Und die Dame hat sich wirklich darüber gefreut😊.

Als Nächstes folgte, dass wir heute Morgen alle Anschlüsse abgebaut haben. Dabei hat sich der Deckel vom Abflussrohr verabschiedet. Ohne den Deckel darf man nicht fahren, beim Erwischen droht eine hohe Geldstrafe, da man annimmt, dass wir unsere Tanks beim Fahren entleeren würde. In der Rezeption hatten sie den Deckel nicht. Ich habe dann einen anderen Camper gefragt, wo man so einen Deckel bekommen könnte. Er hat mir gesagt, dass man im Walmart auch so etwas kaufen kann. Bis wir uns umgedreht haben, war der Mann wieder zurück, und in der Hand hielt er so einen Deckel. Und der passte😊!

Was macht man dann? So habe ich auch eine Schoko-Packung gebracht, und als Dank dem Mann übergeben. Auch wenn er es nicht annehmen wollte, hat er sich am Ende doch sehr darüber gefreut, und wir umso mehr😊!

Dann konnten wir endlich den Campingplatz verlassen, und weiterfahren. Die Strecke war heute kurz, bis in die Nähe von Tucson, wo wir auf dem Molino Basin Camp Ground für den Rest des Tages unserem Monster Ruhe gegönnt haben, und uns natürlich auch😊, denn das muss auch mal sein😉.


 

Molino Basin

 —————————————————————————————————————————————-

 

Den 32   24.04.2019   –   Cesta pokracuje, a my jsme dnes zazili, jak jsou Americane ochotni cizincum pomoct😊

Dnes prisly k nasazeni nase darecky, ktere sebou vzdy bereme, abychom meli co dat, kdybychom potrebovali pomoc.

A tato prilezitost se dnes naskytla hned 2x😉.

Napred jsem odnesla maly cokoladovy darecek pani do recepce. Ta mi vcera pomohla I presto, ze mela konec sluzby. Nemohla jsem se dostat s mym mobilem do internetu. Tak honem do recepce, nezli mi zavrou😉! Ta dama to zkousela a zkousela, vse bez uspechu. Nakonec sama zavolala tu pomocnou linku, a vice jak po pul hodine debat s panem na druhem konci dratu, spojeni konecne klaplo. V tom okamziku me nenapadlo, ze bych te recepcni mohla neco dat. Tak rano hupky-dupky, skatulku pod pazi a hura do te recepce. Ta dama vse odmitla, pry mi pomohla rada, ale ja ji vysvetlila co a jak😉. Nakonec si ten “darecek” vzala a mela radost😊!

Nyni prisel na radu dalsi cokoladovy darecek, ktery zmenil majitele😉.

Pri odpojovani odpadni roury z karavanu, respective pri jejim uzavirani se odporoucel ten dekl. A bez nej bychom byvali nemohli odjet. Kdyby nas nekdo chytil, tak by to stalo velkou pokutu, protoze by bylo podezreni, ze jsme za jizdy ty tanky s odpadni vodou vyprazdnovali.

V recepci neco takoveho meli, ale jako sadu I s odpadni rourou a to jsme nepotrebovali. Tak jsem se sla zeptat jednoho pana, co stal nedaleko od nas. Ten mi poradil, kde by se to dalo koupit. Nezli jsme se nadali, stal pred nami a v ruce drzel tento dekl. Nabidnul na ho, a on opravdu pasoval. Hura, my byli moc radi. Pan si nechtel nic vzit, a tak ja supky-dupky skocila dovnitr a vylovila tez malou cokoladovou pozornost. A tu si ten pan skutecne vzal, a mmel radost, alespon to na nemm bylo videt😊!

Po tolika udalostech jsme potom konecne vyjeli. Cesta nebyla dnes moc dlouha a my na kemp dorazili kratce po 14te hodine. Monster dostal na cele odpoledne volno, a my taky😊! Proste nohy nahoru a jen odpocivat, I to musi jednou za cas byt😉!

   

 

Hinterlasse einen Kommentar